رمان شاه کلید

#شاه_کلید__پارت_356

ـ شهاب عالی بود خیلی خوش گذشت...!

شهاب ـ جدی؟!

من ـ اره...!خوشم اومد...مخصو...

صدام بریده شد چون شهابو دیدم که یهو اخم کوچیکی کرد و چهره اش درهم رفت ولی زود اخماشو وا کرد و وانمود کرد منتظر شنیدن ادامه ی حرفمه... با لحن مرددی پرسیدم:

-خوبی؟

لبخند کوچیکی زد که با ثانیه نکشید دوباره محو شد.. چشاشو رو هم فشرد و سرشو زیر انداخت و زیر لب آه کوتاهی کشید.. با نگرانی گفتم:

-چی شدی شهاب؟

شهاب ـ هیچی!.. یکمی خسته م.. حالم خوب نیس..

از اینکه این حرفارو داشتم میشنیدم اونم با صدای گرفته و دورگه ی شهاب دلم گرفت..

من ـ مطمئنی؟؟ چی شدی آخه؟!

شهاب سرشو زیر نگه داشته بود و هیچی نمیگفت.. اینکه ساکت بود کفریم میکرد!.. و اینکه نگاهم نمیکرد بیشتر! داشتم از نگرانی میمردم.. آخه چی شده بود یهو!؟.. کمی به سمتش خم شدم و با حرص گفتم:

من ـ حرف بزن خب دیگه...!

شهاب سرشو کمی بالا گرفت و زیر چشمی نگاهم کرد.. صورتش سرخ شده بود.. نفسشو با کلافگی بیرون داد و زمزمه وار گفت:

ـ حالم بده رزی...نمیتونی درک کنی...نمیتونم بگم..

من ـ بگو تو رو خدا!.. کشتی منو!

شهاب ـ نمیشه گیر نده!

من ـ بــــــــگو!!

با صدای محکم و لحن دستوریم سرشو کج کرد و آروم گفت:

romangram.com | @romangram_com