#شاه_کلید__پارت_348
شهاب رفت پیش خاله...وای خدا شهاب چی گفت؟! روز موعود؟! روزیه که بیاد خ...؟ خواستگاری؟ وای منظورش همینه؟ وای من مطمئنم منظورش همین بود...!
همینطوری گیج و منگ بودم...سرگردون...گیج...هنوزم تو اتاق بودم تا اینکه شهاب دوباره اومد تو...حرفش دوباره تو سرم پیچید...روز موعود...وانمود کردم نفهمیدم منظورش چیه...کلا هیچی نگفتم...اونم چیزی نگفت...تو فکر فرو رفته بودم...کاش خاله هیچ وقت صداش نمیکرد....تو همین فکرا بودم که دیدم شهاب داره میاد جلو...صاف رو به روش وایسادم چون فکر کردم چیزی میخواد بگه...
ولی باز اومد جلو...یاد اون روز تو آشپزخونه افتادم...نکنه بخواد صحنه سانسوری ایجاد کنه؟! نه بابا...ولی باز یه قدم دیگه اومد جلو...قشنگ وسط اتاق بودیم...ضایع بود اگه میرفتم عقب چون فکر میکرد چقدر من منفی ام که به این چیزا فکر میکنم...!
پس همونجا وایسادم...شهاب چسبید بهم...دیگه شک نداشتم میخواد یه کاری کنه....به خاطر همین قلبم تند تند میزد که ای کاش نمیزد...حس میکردم شهاب ضربان قلبمو احساس میکنه...گرمم شده بود چون دوباره گر گرفته بودم..یه ذره خیلی کم کله اشو نزدیک کرد که سرمو انداختم پایین...کاش از رو هوس نباشه...کاش نباشه...دوباره صداش تو گوشم پیچید...روز موعود معلومه که هوس نیست رزیتا...شهاب با انگشتش خیلی مردونه چونه امو گرفت و سرمو بالا آورد...چشامو بستم و نرمی لبای شهابو رو لبام حس کردم...اینقدر حس قشنگی بود که از توصیفش عاجزم... مسخ شده بودم و گرمی دستای شهابو دور کمرم حس میکردم...با این حال نفس کم آوردم بوسه نسبتا طولانی بود و اینقدر تو حس بودم که نگو...! تا اینکه با صدای چیک فلش به خودمون اومدیم و با حیرت و تعجب به شهرزاد و دوربینش زل زدیم...
شهرزاد ـ عالیـــــه...!
من ـ شهـــــرزاد!
شهرزاد که خنده اش تو آسمون بود با سرخوشی از اتاق رفت بیرون...حالا منم مثه جت به دنبالش شهابم مثه مجسمه وایساده بود...
من ـ وایسا بیشعور...!
شهرزاد ـ وای عالیه ، عالیه ، عالیه! مــــامــــان!
من ـ وای نــــه!
خاله ـ جانم چی شده؟!
یهو به سمت شهرزاد شیرجه رفتم و خواستم دوربینو بگیرم که خاله زودتر از من جنبید و دوربینو گرفت...حالا من دستمو گذاشتم رو صورتم و گفتم:
ـ خیلی خیلی آشغالی نکبت بیشعور...!
خاله ـ چشمم روشن!
من ـ خاله...! بدید من اون دوربینو...!
خاله ـ نه عکسشو میخوام قاب بگیرمش...
romangram.com | @romangram_com