رمان سهم من از با تو بودن

#سهم_من_از_با_تو_بودن_پارت_544

بود غ

. ترسیدم دودلم کند و باز بنشینم به انتظاری بی فایده و نامعلوم تا بهِکی

دیگر تا به انتهای جشن نفهمیدم چه گذشت ؛ در خودم غرق بودم و

.... روزهایی که در نظرم روشن می آمد اما

خیالت

آبی ست

لیوانِ

!که هر شب بالای سر می گذارم

َپرم،

ِب نداشتنت می

نیمه شب از خوا

جرعه ای می نوشمت،

.آرامم می ɱند و این داستان ادامه دارد

فردای ان روز الهام طی یک مراسم پر از اشک و آه از خانواده اش

خداحافظی کرد و به همراه شوهرش راهی شد . عمه یک دم اشکش بند

نمی آمد ، آنقدر که همه لب به اعتراض گشودند و شاید تنها کسی که او را

درک کرد و پا به پایش اشک ریخت مادر بود . او هم غصه ی عمه و الهام را

. می خورد هم درد مرا به دل داشت


romangram.com | @romangram_com