#نقطه_سر_خط_پارت_202
اتاق کار بر خلافِ اتاقِ انتظارش گرمه، و اسپیلتی که بخاریش روشنه، اتاقو مطبوع نگه داشته. میز چوبی کنار پنجره ی دو متری، و مبلای شیری رنگ و دو پوستر یکی از طبیعت و دیگری از مغز و نوار مغز طبیعی یک انسان.
روی دمِ دست ترین مبل می شینمو کیفمو روی زانوم می ذارم. روی بروی من روی مبلِ مقابلم جا می گیره و حینی که کتابای روی عسلیشو کناری مرتب می ذاره می گه: اگه گرمتونه اسپیلتو خاموش کنم؟
لبخند زورکی می زنمو آروم می گم: نه خوبه.
با لبخندی عمیق، نگاشو از صورتم می گیره و پوشه ای رو از زیر کتابِ قطوری بیرون می کشه: خب چه خبرا؟
قرار گرفتن توی همچین جوی اصلا جالب نیست. کاش الهامم بود. کاش اصلا در اتاقشو باز می ذاشت. ردِّ نگاشو دنبال می کنم و به پاهام که بی قرار و بی صدا روی زمین ضرب گرفته می رسم. خجالت زده پاهام ثابت می شه و نگامو روی صورتش، سر می دم: خانوم بهرامی گفتن، می خوایید یه تحقیقو طراحی کنین.
پوشه رو بدونِ اینکه باز کنه، روی عسلی می ذاره و می گه: آره. ولی فکر نمی کردم که خانوم بهرامی شما رو معرفی کنه؟
غیر ممکنه! غیر ممکنه که دکتر پارسای تحصیلکرده ی انگلیس ندونه، با کی قراره بحثو مشورت داشته باشه! حتی طرز برخوردش دمِ در، نشون می داد که منتظر اومدن ما بوده! باز این مسخره بازیش گل کرده! رضایی آدم شده، حالا نوبتِ پارسات! حتما انتظار داره بپرسم که انتظار داشتی کیو معرفی کنه؟! که تو هم با این سوال برام دست بگیری؟ کور خوندی؟
لب تر می کنم و محترمانه می گم: بله مشخصه که اصلا فکرشم نمی کردین
لبهاش به نشونه ی لبخند از هم فاصله می گیره و میگه: اگه اینو نمی گفتی، به زارع بودنت شک می کردم
و بلند می خنده: مهندس زارعِ ورزقان، این همه ساکت و مظلوم یکم زیادی دور از ذهنه
لبامو با حرص جمع می کنمو دست به سینه نگاش می کنم. حتما منظورش از ساکت و مظلوم متانته!
انگشتِ اشارشو به نشونه ی یک بالا می بره و می گه: طلبِ کنگره ی یک ماهِ قبلمون صاف شد.
بی اختیار لبخندی رو لبام میاد. یادم میاد که سربه سرش گذاشته بودم که بهت نمیاد تحقیقی رو برای انجام و ارائه داشته باشی. ولی فکر دزدیده شدنِ گوشیش، همون نصفه لبخندو هم از رو لبم محو می کنه و آروم می گم: به خاطر گوشیتون بازم معذرت می خوام.
اون هم لبخند روی لباش جمع می شه. پوشه رو به سمتم هل می ده و زمزمه وار می گه که مهم نیست
مهم بود. اگه نبود که یهو اینجوری اخمو نمی شد!
--یه داروی جدیدِ. یه نوع آرامبخشه و محرکی برای ترشحِ متعادل هورمونِ سروتونین تو افرادی که این هورمون به خوبی ترشح نمی شه. استرس بی قراری، و پرخاش، مشخصه ی اصلی این افرادِ.
romangram.com | @romangram_com