#نقطه_سر_خط_پارت_185

-منظورم واضحه. داری احساسو قاطیِ تصمیمت می کنی

انکار می کنه و می گه: اصلنم اینطور نیست

عصبی به سمتش می چرخم: چرا همینطوره. تو چطور بعد از 10 روز آشنایی با این اطمینان می گی تفاوت فرهنگی نداریم؟ فقط اومدن خونتون، از برخورد و طرز لباس پوشیدن و، یه دو روز مهمون بودن، چطور اینقدر مطمئن شدی که فرهنگاتون شبیه همه؟ جای اینکه نگرانِ تفاوت فرهنگی مابینتون باشی، بیشتر نگرانِ مخالفت برادرتی. فرهنگ قسمتی از شخصیت آدمه. اصلا می دونی اون کیه؟ خودت کی هستی؟ شخصیت یعنی شالوده ی زندگیِ تو. یعنی همه ی اون چیزایی که تو بهش وصلی.

می بینم که نگاش پر از دلخوریه. تند رفتم. تندو موعظه گر...

آدمی که خودش اینقدر بد شکست خورده بخواد اینجوری موعظه کنه، نوبره! نیست؟

نفس می گیرمو دلجویانه می گم: اینکه اون واقعا قصدش ازدواج بوده، هیچ شکی توش نیست. اینکه صادقانه اومده جلو شکی توش نیست. ولی اینکه اون بخواد تمام طول زندگی مشترکتونو صادقانه جلو بره، هم مهمه. قبلا با کی نامزد کرده؟ کی بوده، چه تیپی بوده و از چه خونواده ای؟ چرا به هم زده؟ خودش کیه؟ از چه خونواده ای با چه تیپی؟ چرا اومده خواستگاری تو؟ اینکه از تو و متانتت خوشم اومده، مالِ دخترای 14 ساله ی چش و گوش بسته است . دلیل درستو قانع کننده باید داشته باشه.

الی تو دوستمی، آرزوم خوشبختیته. نمی گم با پسر یه بار نامزد کرده نه!

حرفم اینه، طرفتو خوب بشناس. اگه عقلت می گه نه، به حرف دلت گوش نده.

نگامو به پنجره می دم حس می کنم روحم زیرِ تیزیِ جسمی نامرئی به خراش افتاده... زیر لب می گم: اگه گفت با هم حلش می کنیم، بازم گوش نده. بعضی تفاوت ها هیچ وقت حل نمی شن. تفاوتایی که ریشه اش تو شخصیت آدمه، حل شدنشون یا غیر ممکنه و یا نیاز به یه تحول بزرگ داره. اگه بخوای شخصیت طرفتو عوض کنی باید یه آدم جدید ازش بسازی به نظرت شدنیه؟ اصلا منطقیه؟

منو تو فرهنگامون تقریبا مشترکه، حرف همو خوب می فهمیم.

ببین... خوبه قدِ دهنمون لقمه بگیریم. بزرگ باشه تو گلومون گیر میکنه و خفمون می کنه، کوچیکم که باشه، ته دلمونو نمی گیره و دائم پیِ اینیم یجوری سیر شیم.

به این کاری نداشته باش تا آخر شهریور وقت داری.

اگه الهامو می خواد، باید منتظر باشه یه دله بشی.

مگه انتخاب همسر، لباسه که هول هولکی یه چیزی بپسندی و بری رد کارت؟ اصلا چرا اینا اینقدر عجله دارن واسه جواب گرفتن از تو؟

ساکته و بین ابروهای جدا از همش اخم پررنگی جا گرفته. امیدوارم الی مثل گذشته ی من کله شق نباشه.

به خودم فکر می کنم و دلم.


romangram.com | @romangram_com