رمان نگهبان آتش

#نگهبان_آتش_پارت_339

منتظر نگاهم کرد

این دقیقا همون نگاهی بود که باید به دستش می آوردم.

-بگو تاویار جان..

تو فاصله یک قدمیش ایستادم برای دیدن کامل سربالا کرد

دست کم بیست سانتی متر ازمن کوتاه تر بود

-بگید نایلون های کوچیک تهیه کنن باید بسته هارو ایمن سازی کنیم و این که قوطی ها رو نباید خالی کنن تا اگه پلیس دید تنونه متوجه بشه و ازهمش مهم تر اینه که رنگ میتونه بویایی سگ ها رو منحرف کنه

اول چشماش و بعد لباش هم شروع به خندیدن کرد و با دست به بازوم ضربه زد

-توعالی هستی.. بهترین انتخاب من

بلند و بی محابا می خندید.. همه جا کاملا تاریک شده بود وحیاط با نور منعکس شده ی ماشین روی دیوار روشن شده بود.. من در سکوت نگاهش میکردم و تنها یک فکر داشتم.. موفق شده بودم.. بی انعطاف گفتم:

-من دیگه باید برم

این رو خیلی آروم بیان کردم وعجیب بود که از بین خنده های کرکننده ش صدام رو شنید و درست مقابلم خنده ش رو تموم کرد و ایستاد..

-نه امشب باید جشم بگیریم

و باز خندید

-باتو همیشه باید جشن گرفت

من کارم امشب با این زن تموم شده بود ابدا نمی موندم

-بعدا وقت واسه جشن زیاده من الان کلی کاردارم که به شرکتم مربوط میشه..

اون سه نفر تند و پرحرص تمام کارتون ها رو از ماشین بیرون می آوردن

-پس شب بخیر لیلی خانم..

و خودم از این لفظ چندشم شد.. چندقدم دور شدم که گفت:


romangram.com | @romangram_com