رمان موژان من

#موژان_من_پارت_288


جلوي مهمونا و مخصوصا سيما جون نميتونستم حرفي بزنم يا مخالفتي كنم . همون جا وايسادم و دندونام و از حرص به هم فشار ميدادم . سيما جون و مامان اينا هم خداحافظي كردن و رفتن . من و رادمهر توي سكوت كنار هم وايساده بوديم و هنوزم داشتيم تك و توك مهموني كه مونده بودن و بدرقه ميكرديم .

خانواده ي خاله ي رادمهر به سمتمون اومدن . سها جون بوسه اي روي گونم زد و با مهربوني گفت :

- ايشالله 100 ساله شي مُوژان خانوم گل . ممنون از اين همه زحمتي هم كه كشيدين .

لبخندي زدم و گفتم :

- خواهش ميكنم . ممنون از شما كه تشريف آوردين خيلي لطف كردين .

رادمهر هم با لبخند اضافه كرد :

- مهموني مارو گرمتر كردين با حضورتون خاله جون . ممنون .

توي دلم پوزخندي به اين حرف رادمهر زدم ! كسي كه مهموني و گرم كرده بود افسانه بود با اون رقصش و لباسي كه پوشيده بود ! نه خاله جونت !

- الهي به پاي هم پير شين خاله .

خاله و شوهر خاله ي رادمهر خداحافظي كردن و رفتن حالا نوبت به مجلس گرم كن و داداشش رسيده بود ! ارسلان با لبخند نگاهي به من كرد و گفت :

- مُوژان خانوم بازم تبريك ميگم . واقعا مهموني خوبي بود .


romangram.com | @romangram_com