#لحظه_های_عاشقی
#لحظه_های_عاشقی_پارت_160
- پونه : راحله ؟ تو ... تو هنوزم به اون فكر مي كني ؟؟
- من : ...
- پونه : بهتره بريم ، دير شده !
چند لحظه بعد با پونه از بيمارستان خارج شديم و به سمت ماشينم رفتيم . خيلي خوشحال بودم .
- پونه : مگه اينكه مامان و بابات به فكر باشن ... هي بهت گفتم برو يه ماشين بخر ... نخريدي ، نخريدي آخرش مامان و بابات گرفتند . خوبه ديگه ... پولش هم تو جيب خودت موند .
- من : ميشه انقدر غر نزني ... ؟
- پونه : راست مي گم ديگه ... مگه غير از اينه ؟
با هم سوار شديم و ماشين و روشن كردم .
- من : تو كه انقدر ماشين ماشين مي كني چرا خودت يه ماشين واسه خودت نمي خري ؟
- پونه : ها ؟ من ؟ خب ... اون ماشينه كه زير پاي پدرامه براي منه ديگه ... كش رفت بهم پس نداد ...
تازه سوالي به ذهنم رسيد ...
- من : پونه ؟ ... پدرام مي دونست علي برگشته ؟
- پونه : آره ... امروز همون موقع كه گفتي برم ببينم چي شده ، وقتي فهميدم علي اومده ، به پدرام زنگ زدم ... گفت مي دونسته ... علي 3 روز قبل از اومدنش بهش گفته ... هيچي به من نگفته بود !
كمي سكوت شد كه پونه دوباره گفت : « تو همه ي اين 5 سال بهش فكر مي كردي ؟ »
انتظار داشتم همچين سوالي بپرسه ...
- من : نمي تونستم فراموشش كنم ...
- پونه : ولي آخه ... تو كه مي دوني اون ...
مي دونستم مي خواد چي بگه ... پونه كه ديد علاقه اي به ادامه ي اين بحث ندارم ساكت شد . پونه رو رسوندم و به خونه رفتم .
*****
romangram.com | @romangraam