#خیابان_یکطرفه_پارت_68
سرم و با ناباوری به علامت نه تکون دادم . گوشیم و به سمت چونه اش برد و زمزمه کرد :
– عجیبه که خبری ازش نیست .
دستم و دراز کردم سمتش :
– گوشی !
گوشیم و به سمتم گرفت و گفت :
– سریع حاضر شو کلاست دیر میشه .
با اینکه روزای اول به زور میرفتم اما الان احساسِ بهتری داشتم . به خصوص از وقتی کلاسای تئوری تموم شده بود و پشت ماشین مینشستم !
شالم و سرم کردم و از پشت میز بیرون اومدم . میرزایی لحظه ی آخر گفت :
– راستی !
به سمتش برگشتم :
– باید یه مهمونی بگیریم . هنوز خیلیا نمیدونن مدیریت کارخونه عوض شه . لازمه که معرفی بشی به همه .
لپام و باد کردم و نفسم و بیرون دادم . از این همه تشریفات خسته میشدم !
*******
پیرهنِ آبی اقیانوسیِ کوتاهی که توی کمدم آویزون بود بهم چشمک میزد . اصلا باهاش احساس راحتی نمیکردم . میدونستم بپوشمش هم این احساسِ بد باهامه . اما به دستورِ میرزایی و با همراهی دخترش این لباس خریده شده بود .
romangram.com | @romangram_com