#خیابان_یکطرفه_پارت_320
گلی تو دلش غنج میرفت ! این و از حالت چهره اش میفهمیدم .
– خدا عمرت بده . یسنا هر وقت پا بیرون میذاره دلم هزار راه میره . باز خوبه شما رو اتفاقی دیده تو رستوران .
رهام با نیشخند نگاهی به من انداخت . صاف نشستم و نگاهم و به گلی دوختم :
– گلی به ما دمنوش نمیدی ؟
– چرا مادر گفتم فاطیما بریزه بیاره . چی میگفتم ؟
انگار گلی نمیخواست بیخیال بشه ! رهام با شیطنت گفت :
– گفتین من و اتفاقی تو رستوران دیده .
– آها آره ! اصلا وقتی ظهر امید ماشین و با اون وضع آورد خونه دلم هزار راه رفت . گفتم بلایی سر یسنا نیومده باشه . زنگم میزدم گوشیش خاموش بود .
با این حرفِ گلی به سمت کیفم حمله کردم بعد از تماسِ شهراد گوشیم و خاموش کرده بودم . چقدر بی حواس شدم ! رهام تمامِ حرکاتم و زیرذره بین گذاشته بود . گلی به سمت من برگشت و گفت :
– خب مادر این گوشی واسه اینجور وقتاست چرا خاموش میکنی ؟
– حواسم نبود .
با جواب سرسری که دادم ابروی رهام بالا پرید اما دوباره نگاهش به گلی معطوف شد که از نگرانی هاش میگفت :
– خدارو شکر که امید گفت باهاش حرف زده وگرنه دلم طاقت نمی آورد دیگه . اصلا شب امنیت نداره خیابونا .
موبایلم و روشن کردم سه تا پیغام داشتم سریع بازشون کردم . اسم شهراد و که دیدم ابروهام و تو هم کشیدم .
romangram.com | @romangram_com