#خیابان_یکطرفه_پارت_134
نفسم و بیرون دادم . لعنت به ضعفت یسنا !
– باشه .
معروفی دوباره مجبور شد زنگ بزنه به امید و بگه که نیاد . اون از دیروز و اینم از امروز . شاید باید امید و مرخص میکردم و به جاش رهام یا شهراد و استخدام میکردم !
– ببینم تو که از سگ نمیترسی ؟
شونه بالا انداختم . خبیثانه خندید و انگشتش و روی دکمه ی آسانسور فشار داد . شام چه ربطی میتونست به سگ داشته باشه ؟! سوار ماشینش شدیم . تقریبا ساعت ۵ عصر بود . خسته بودم . دلم پتوی خودم و میخواست و البته تختم رو ! بعد هم یه خواب راحت .
– راستی مشکلت برطرف شد ؟
– نه . یعنی هنوز سر نزدم کارخونه .
سر تکون داد و لبخند به لب گفت :
– زیاد سخت نگیر . حتما چیزِ مهمی نیست .
چیزی نگفتم . ترجیح دادم نگاهم و بیرون بدوزم . نیکان هم چیزی نگفت . چند ثانیه بعد صدای آهنگ توی ماشین پیچید . حداقل اینطوری سکوتِ مطلق نبود !
جلوی خونه نگه داشت وقبل از اینکه پیاده بشم گفت :
– فکر میکنی چقدر کارت طول بکشه ؟ یک ساعت بسه ؟
متعجب نگاهش کردم بعد در همون حال زمزمه وار گفتم :
– ۱۰ دقیقه دیگه میام .
romangram.com | @romangram_com