رمان عشق برنامه ریزی شده

#عشق_برنامه_ریزی_شده_پارت_103

"صبر كن تا برم كليد رو بيارم."

همه در رفت و آمد بودن. مي دونستم از عمد منو تو يه ماشينى گذاشته تا نتونم چيزى رو ببينم.

يه كم بعد رادين برگشت.

"رادين كليدا كو؟ دستم درد ميكنه."

" شيده فعلا نميشه با عليرضا حرف زد..."

"حالش خوبه؟"

" آره فقط خيلى عصبانيه. حالا تحمل كن تا ببينم چكار ميكنم."

"رادين كسى زخمى شده؟"

"يكى از بچه ها زخمى شده. زخمش هم ناجور هست."

رادين اينو گفت و رفت.

اينقدر اشك ريختم تا ديگه اشكى برام نمونده بود.

نميدونم چقدر گذشت كه رادين سراغم اومد و

گفت : "همه چى تموم شد."

"چى شد رادين تو رو خدا دارم ميميرم ...چى شده؟"

"سياوش و گرفتيم."

"خوب اين مهم نيست. محمد، اون بچه."

كلافه دستى تو موهاش كشيد.

"براش بايد دعا خوند با آمبولانس فرستاديمش بره."

" واى ...."

نفسم بالا نميومد هر كار ميكردم نمي تونستم راحت نفس بكشم.

نميدونم كى بود كه اومد دستامو باز كرد. فورى پياده شدم و يه گوشه بالا اووردم. نمي تونستم خودم رو كنترل كنم رو زمين دراز كشيده بودم و مي لرزيدم. صداى رادين تو گوشم بود كه داشت دنبال دكتر مي گشت.

چشمام رو كه باز كردم تو بيمارستان بودم. دستام باندپيچى شده بود و سرم بهم وصل بود.

romangram.com | @romangram_com