رمان چراغونی

#چراغونی_پارت_217


به طرف حاجي برگشتم....واي كه با اون كله كچلش چقدر امزه بود... اين چند روز هر وقت چشمم بهش مي افتاد دلم ميخواست يه دستامو بكشم روي سرش...

با اين فكر يه لبخند زدم كه تمام دندونام مطمئنم ديده ميشد... مثل اينكه تا لبخندمو ديد دستاشو روي سرش كشيد و گفت:

باز تو داري واسه سر من نقشه ميكشي ؟

ديگه نتونستم خودمو كنترل كنم و با خنده سرمو تكون دادم... مريم جون هم با من خنديد... با اخمي به طرف مريم جون برگشت و گفت:

تو هم به من ميخندي ؟ انگار من تو اين خونه حريف هيچ كس نيستم..

مريم جون بدون اينكه از خنده دست برداره گفت:

حاجي حق داريم ديگه... شدي عين اون پسره تو كارتون كه سرش كچل بود هي ميشست فكر ميكرد...

حاجي خنديد و گفت:هي من به شما ميگم نشين اين كارتون ها رو ببين از سن شما گذشته خانم مثلا 65 سالتونه ...

بعد تو تازه منو با اون كارتون يكي هم ميكني ؟ دست شما درد نكنه...

مريم جون با همون لبخند گفت: ببين محمد آقا شما يكي نگو من كارتون نبينم خود شما مگه 68 سالتون نيست ميشينيد عين اين جونا برنامه هاي ورزشي ميبينيد ؟؟

حاج محمد سي *نشو صاف كرد و گفت: اين از جوون بودن ِ دل من ِ حاج خانم

مريم جون اومد حرفي بزنه كه صداي زنگ خونه بلند شد.


romangram.com | @romangram_com