#بغض_محیا_پارت_587
خدارو شکر که آقاجون به اتاقش رفته بود...
و گرنه از خجالت می مردم...
و البته که نعیم جرات نمی کرداین حرف ها را پیش بکشد جلوي آقاجون...
سرفه اش بند آمد و نگاه تیزي به نعیم انداخت که حساب کار دستش آمد...
و این بار مرا به خنده وا داشت قیافه ي نادم نعیم...
سفره را به کمک بچه ها جمع کردم...
و نشستم کنار ساحل که پرتقال پوست می کند براي خودش...
نگاهی به من انداخت...
- زیاد به کمرت فشار نیار محیا جون...
لازمت میشه فردا پس فردا...
با چشمان گشاد زل زدم به بی حیایی اش...
نخودي خندید...
لبم را جمع کردم...
"- نه بابا...
حامله شدي دیگه حیا روبا بچت قورت دادي؟"!...
خندید و تنه اي زد...
" - بفرما...
داداش خود دار من با چشاش داره می خوردت"...
نگاهی به امیرعباس کردم که به من نگاه میکرد...
و نامحسوس اشاره زد تا کنارش بشینم...
به هواي چاي بلند شدم و براي همه ریختم...
و آخرین نفر به امیرعباس تعارف کردم و کنارش نشستم...
قند را تعارفش کردم و برایش میوه پوست کندم...
همه کم کم براي خواب میرفتند و من همانجا کنارش نشسته بودم ..که ساحل صدایش در آمد...
"- وااا،چرا اینجا نشستید...
خب پاشید برید بخوابید...
محیا فردا عروسیتونه باید صورتت سرحال باشه"...
romangram.com | @romangram_com