رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_586

- خیلی خب عذر میخوام...

نزدیکم شد...

- عذر خواهی لفظی که قبول نیست...

و آرام لب زد...

- عذر خواهی باید عملی باشه...

و به سمتم امد هنوز لبش را روي لبم نذاشته بود...

که صداي زنگ در از جا پراندمان...

ومن از زیر دستش با خنده فرار کردم...

کلافه گفت...

- نخیر مثل اینکه این مادر ما امروز قصد کرده نزاره مایه نفس راحت بکشیم...

و به سمت در رفت...

خنده اي کردم به کلافگی اش و با هم همه جاي خانه را دیدیم...

و چقدر تشکر کرد از مادرهایمان و آن لحظه بود که فهمیدم...

حال خوب ما براي عمه چقدر مهم است...

که مدام اشک به چشم می آورد و اسپند دود میکرد...

و صدقه کنار میگذاشت با دیدن خنده هایمان...

به خانه برگشتیم و من امان نداشتم از دست شوخی ها و متلک هاي دختر عموها و ساحل...

شام را کنار هم خوردیم و اخم هاي امیرعباس نشان میداد ...

که از شوخی ها او هم در امان نمانده...

لبخندي زدم و برایش کمی خورشت ریختم...

نگاه مهربانی انداخت که دلم را لرزاند...

- مرسی...

سري تکان دادم و نعیم گفت...

- می بینم که عروس و داماد تنگ دل هم دارن جیک جیک میکنن...

و غذا به گلوي امیرعباس پرید...

سریع لیوان دوغی برایش پر کردم...

و از خجالت اصلا نعیم را نگاه هم نکردم...


romangram.com | @romangram_com