#بغض_محیا_پارت_588
انگار منتظر ساحل بودم که سري تکان دادم و از جا بلند شدم...
اما امیرعباس همانجا کنار نعیم و محسن و دانیال ماند و فیلمش را تماشا کرد...
لباس هایم را عوض کردم و روي تختم دراز کشیدم...
باورم نمیشد این آخرین شبی باشد که در این اتاق برایم به صبح می رسد...
تختم را لمس کردم،تختی که براي من و امیرعباس خریداري شده بود...
و حتی یکبار هم روي آن امیرعباس لمسم نکرد...
قلتی زدم و کلافه از بی خواب شدنم روي تخت نشستم...
و از جا پریدم با باز شدن در اتاق و امیرعباس داخل شد...
و من شماتت بار نگاهش کردم...
- ترسیدم خب یه در بزنید...
خندید...
- چشم ایشالا دفعه ي بعد...
-بله؟!...
تیشرت آستین بلندش را از تن بیرون کشید و کنارم دراز کشید...
- بخوابیم دیگه...
متعجب نگاهش کردم...
- بخوابیم؟!...
اینجا؟!...
سري تکان داد...
- آره،پس کجا؟!...
- نه ..یعنی فردا یوهو ساحل میاد زشته...
- چی زشته،بغل زنم خوابیدم...
اونم یادمیگیره در نزده جایی نره دیگه...
در آغوشم گرفت و روي تخت کنار خودش خواباند...
وتنها خدا میداند چه آرامشی وجودم را گرفته بود در کنارش...
که حتی متوجه نشدم کی خوابم برد...
صبح نمیدانم چه ساعتی بود که با صداي هین گفتن ساحل از خواب پریدم...
romangram.com | @romangram_com