رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_578

- باید تنبیه بشی...

انگشتانش گو نه ام را نوازش کرد و من ناخودآگاه چشمانم بسته شد...

- باید بفهمی هر کاري بها و تاوانی داره محیا...

و چقدر خوب که کمی آرام شده بود...

چشمانش عجیب خمار بود و آغوشش وسوسه انگیز...

خنده کمی کرد...

- پس اومدي ایمان منو بسنجی...

اما من انگار اصلا با ایمان نیستم...

و به سمتم خم شد و لبانم را عمیق بوسید...

و دنیاي من رنگی شد...

و من بعد از ماه ها خود را در اختیار مردم گذاشتم...

مردي که تمام دنیایم بود و ناراحتی اش حتی در رابطه ي مان هم مشهود بود...

تکانی خوردم در آغوشش و سعی کردم با احتیاط بلند شوم تا بیدار نشود...

اما تا تکانی خوردم آغوشش تنگ تر شد...

لبخندي زدم و سرجایم خوابیدم دوباره...

پس بیدار بود و چشم باز نمی کرد...

البته مگر میشد کسی با این همه اخم بخوابد...

خطی فرضی روي سینه اش کشیدم...

- امیرعباس...

حس بدي دارم...

ساکت مانده بود...

انگار منتظر ادامه ي حرفم بود...

- وقتی بعد با هم بودنمون اینجوري اخم میکنی دلم میگیره...

همانطور که چشمش بسته بود جدي گفت...

- انتظار داري چیکار کنم الان؟!...

چکار کند؟!...

احساس نفس تنگی کردم...


romangram.com | @romangram_com