رمان بغض محیا

#بغض_محیا_پارت_402

شنبه هفت صبح بود...

من گیج خواب سرم را روي صندلی کلاس گذاشته بودم...

سوگند هم یکریز دم گوشم از استاد می گفت...

- واااي محیا نمی دونی چیه...

جوون ،خوشتیپ...

اینقدر با شخصیته که همه بچه ها رفتن تو کفش...

میگن پولدارم هست، بی ام وِ دیدین زیر پاش...

با همان سر خوابیده نگاهش کردم...

- سوگند خسته نشدي...

یه هفتس داري از کمالات این استاد میگی...

چیکارش کنم خب...

مبارك اونایی که به قول تو، تو کفشن...

چینی به بینی اش انداخت...

- تو حالیت نیست بابا...

بی خیال چشم روي هم گذاشتم...

و در دل دعا میکردم این استاد خروس بی محل دیرتر بیاید تا من چرتکی بزنم...

که زهی خیال باطل شد...

و چند دقیقه بعد وارد کلاس شد...

همه به احترامش از جا بلند شدند...

و من با رخوت سرم را بلند کردم واز جا برخاستم...

که سوگند در گوشم گفت...

که سوگند در گوشم گفت...

- جذبه رو داري؟!...

چپکی نگاهش کردم و صورتم را برگرداندم...

و چشم در چشم مردي شدم که وقت نداشتنش را به رخ کشیده بود...

همان جنتلمنی که چند وقت پیش خیابان پشت دانشگاه تصادف کردیم با هم...

لب فشردم...


romangram.com | @romangram_com