رمان برایت میمیرم

#برایت_میمیرم_پارت_264

" سیانا یه دست از کلید خونه ات داره ، مگه نه ؟ من بهش زنگ میزنم "

" کلیدای خودمو میخوام . کیفمو میخوام " بعد از همه ی اتفاقایی که امروز افتاده بود ، نداشتن کیفم اون ضربه ی

اخر بود و باعث شد که دیگه نتونم تحمل کنم . ظاهرا وایات فکر کرده بود که در حال حاظر نمیتونم منطقی باشم . و

فقط در حالی که گریه میکردم ، در اغوشش نگهم داشت و به عقب و جلو تکونم داد .

در همون حالم گوشیش رو در اورد و به سیانا زنگ زد . به خاطر بازجویی ، هنوز به هیچ کدوم از اعضای خانواده ام

نگفته بودن که امروز صبح چه اتفاقی افتاده ، و وایات خیلی خلاصه براش توضیح داد : من امروز صبح با ماشینم

تصادف کردم ، ایربگ باز شده بوده و اسیب ندیده بودم . حتی به بیمارستان هم نرفته بودم ، ولی هنوز کیفم رو از تو

ماشینم خارج نکرده بودن و نمیتونستم وارد خونه ام بشم . میتونه در رو برای من باز کنه ؟

وایات گفت که اگه نمیتونه بیاد ، میتونه یکی از افسرها رو بفرسته تا کلید رو ازش بگیرن .

میتونستم صدای سیانا رو بشنوم که ترسیده بود ، ولی نمیتونستم بفهمم که دقیقا چی داره میگه . البته ، اینکه وایات با

ارامش جوابش رو میداد ، مطمئنش کرد ، و وقتی گوشی رو قطع کرد ، گفت " در حدود 71 دقیقه ی دیگه اینجاست

. میخوای برگردی تو ماشین که کولرش روشنه ؟ "

میخواستم . صورتم رو پاک کردم _ خیلی با احتیاط _ و ازش پرسیدم که دستمال داره یا نه . نداشت . مردا اصلا

مجهز نیستن .

" البته ، اگه بخوای ، یه رول دستمال توالت تو صندق عقب ماشین دارم "


romangram.com | @romangram_com