رمان برایت میمیرم

#برایت_میمیرم_پارت_214

وقتی 06 سالم بود ، که باید قبول کنین زمان اوجه برای بدن و زیبایی ادم ، ساعت ها وقت میزاشتم تا موهامو درست

کنم و ارایش کنم . پشت هم لباسای مختلف رو امتحان میکردم ، چون مطمئن نبودم که بهم میان یا نه . حالا که 01

سالمه ، راحت ترم ، با این که میدونم به اندازه ی 06 سالگیم خوب به نظر نمیام . الان ، پوست شاداب داشتن ، یه

کم به زحمت نیاز داره . و باید عین چی ورزش کنم تا وزنم رو تحت کنترل نگه دارم .

وقتی که قرار دارم، یا به جایی میرم که باید رسمی تر باشم ، هنوزم میتونم کلی برای لباس و ارایشم وقت بزارم . ولی

در بقیه ی مواقع دیگه خودمو به دردسر نمیندازم . یه خط چشم . یه کم برق لب . همین .

البته ، هنوزم عاشق لباس هام ، و هنوزم میتونم همه ی لباسایی که دارم رو تنم کنم ، تا ببینم کدوم به کدوم میاد . و

بعضی روزها هم نمیتونم تصمیم بگیرم که میخوام لباس زیرم چه رنگی باشه . یه روز ابی بود یا صورتی ؟ یا قرمز ؟

یا مشکی ؟ شاید ، سفید ؟

امروزم یکی از همون روزا بود . اول باید تصمیم میگرفتم که چه لباسی بپوشم ، چون لباسه که تعیین میکنه لباس

زیرت چه رنگی باشه . نمیشه که با لباس سفید ، لباس زیر مشکی پوشید ، درسته ؟
دلم یه چیز رنگارنگ میخواست ، برای همین شلوارک ابی برداشتم ، با تاپ صورتی . راستی ، بندهای رکابی تاپم

پهن بود ، چون اصلا خوشم نمیاد بند سوتیم معلوم بشه . به هر حال ، تاپ صورتی نشون میداد که نمیتونم لباس

زیری با رنگ تیره تنم کنم . این یعنی باید رنگی باشه . صورتی تابلو ترین انتخابه ، ولی خب ، اون دیگه خیلی تابلوئه

.

وایات کنار در اتاق خواب پیداش شد " چی باعث شده این قدر طولش بدی ؟ صبحونه اماده است ؟ "

romangram.com | @romangram_com