رمان ز مثل زندگی

#ز_مثل_زندگی_پارت_240

سكوت كرد و دو قطره اشك ديگر به نرمي روي گونه اش جاري شد .

ـ گريه نكن ، گلابتون كه براي هميشه نرفته ، جاي دور و درازي هم نيست . بر مي گرده بچه شدي ؟

اشك هاش تند تر باريدن گرفت ، اين گريه هاش براي گلابتون نبود . براي تنهايي خودش بود . براي بي كسي اش ، براي رفتن فرزين ...

ـ پاشو ...

آهو دستشو جلوي دهنش گذاشت و هق هق كرد .

دامون دستش رو گرفت و سعي كرد بلندش كنه .

با صداي گرفته اش گفت :

ـ نكن ...نمي خوام پاشم ...

ـ آخه چرا ؟ اينجا جاي نشستنه ؟ پاشو ...

با گريه سر تكون داد و گفت : نمي خوام .

دامون جلوي پاش روي زانو نشست و گفت :

ـ خب مينا كه گفت چرا باهاشون نرفتي سفر ؟

ـ نمي خواستم مزاحمشون بشم ...

ـ مزاحم كي ؟

ـ گلاب و ماني .

دامون با انگشتش رو سر او كوبيد و گفت :

ـ ديوونه ماه عسل كه رفتن ، با مادر شوهر و خواهر شوهرش يه مسافرت چند روزه رفته .

آهو خنده اش كرد . اشكشو پاك كرد و گفت :

ـ ميدونم در كل نمي خواستم مزاحمشون بشم .

ـ خب چرا نشستي اينجا داري آب غوره مي گيري ؟

آهو ياد علت گريه اش افتاد . لب هاش شروع به لرزيدن كرد و اشك هاش از سر گرفته شد .

دامون با تعجب نگاهش كرد كه آهو گفت :

romangram.com | @romangram_com