#ز_مثل_زندگی_پارت_218
آهو طره اي از موهاشو دور انگشتش تابوند و در حالي كه بازي مي كرد گفت :
ـ ديگه ديگه .
ـ گلابتون رو مي گي ؟
ـ اوهوم ...
ـ واي دختر آدم به دخترخاله ش حسودي نمي كنه كه .
آهو با دلخوري گفت :
ـ نخير حسودي نمي كنم كه ، واقعيت رو مي گم . همه ي فاميل بهش به يه چشم ديگه نگاه مي كنند .
ـ نه اشتباه فكر مي كني .
ـ فقط گلابتون شانس آورد كه مسائلش بين همين دو خانواده خودمون موند وگرنه همين ها معلوم نبود چه طور باهاش رفتار مي كردن .
ـ خب گلابتون چه طوره ؟ خوبه ؟ كسي از رفتاراش شك نكرد ؟
آهو كمي به گلابتون انديشيد بعد آهي كشيد و گفت :
ـ نه ، خيلي بهتره ، فقط آروم شده ، خاله اينا هم گفتن گلابتون آروم شده .
ـ اميدوارم زودتر خوب شه .
حسادتي عبث در دل آهو ريشه مي كرد . چرا فرزين بايد هميشه نگران اون باشه ؟ نگران خوب و بهتر شدن ....
هر چند خودش دلش به حال گلابتون مي سوخت . سعي كرد افكاري كه ضد حس دروني و قلبي ش بود رو پس بزنه . اون با تموم وجود گلابتون رو دوست داشت و هر روز براش دعا مي كرد كه بهتر شه . آخرين گفته فرزين رو به ياد آورد و جواب داد:
ـ نگران نباش ، بهتر ميشه ، جلسات روان كاوي خيلي روش تاثير گذاشته .
ـ خيلي خوبه .
آهو دوست داشت بحث رو عوض كنه :
ـ از مهر ميرم كلاس كنكور ...
ـ خيلي خوبه ، گلابتون هم همرات مياد ؟
آهو از اينكه دوباره بحث رو گلابتون چرخيده بود عصبي شد . روي تخت نشست و با اخمي كه براي خودش كرده بود گفت :
ـ فرزين فعلاً خداحافظ بايد قطع كنم .
romangram.com | @romangram_com