#ز_مثل_زندگی_پارت_169


گلابتون كلافه گفت :

ـ چه مي دونم ، مي گم يكي از كتاب هات دست يكي از بچه ها بود رفتي تا جلوي خونه شون بگيري .

آهو سري تكون داد و گفت : باشه .

جلوي كوچه هر دو ماشين فرزين رو ديدند . گلابتون سر سري باهاش خداحافظي كرد و سمت تاكسي اي كه براي مسافري ايستاده بود دويد .

آهو سوار ماشين فرزين شد و گفت :

ـ سلام . لطفاً برو تا كسي منو نديده .

فرزين با تعجب گفت :

ـ اون گلابتون بود رفت ؟

ـ اوهوم . لطفاً برو .

ـ اي بابا .

ماشين رو روشن كرد و راه افتاد . آهو نگاهش كرد كه فرزين گفت :

ـ چرا نموند برسونمش ؟ عجيبه ...

آهو كمي سكوت كرد . نمي دونست درست هست يا نه . بهتر بود كه بگه . هر چند قرار بود دروغ بگه ، ولي كمي تارهايي كه دور ذهنش تنيده شده بود گسسته مي شد .

ـ چرا جواب نمي دي ؟ گلابتون از من دلخوره ؟

نفسش رو بيرون فوت كرد و بدون اينكه به فرزين نگاه كنه گفت :

ـ گلابتون قرار داشت .

فرزين خنديد و گفت :

ـ ديدم با عجله سمت تاكسي دويد ، پس شيطون قرار داشت .

آهو با تعجب نگاهش كرد . فرزين كمي به فكر رفت بعد سرش رو سمت او گردوند و با اخم كوچكي كه ابروهايش را حالت داده بود گفت :

ـ ببينم قرار چي داشت ؟

آهو كمي دست هاشو در هوا تكون داد و گفت : قرار ...قرار ديگه ...


romangram.com | @romangram_com