#ز_مثل_زندگی_پارت_169
گلابتون كلافه گفت :
ـ چه مي دونم ، مي گم يكي از كتاب هات دست يكي از بچه ها بود رفتي تا جلوي خونه شون بگيري .
آهو سري تكون داد و گفت : باشه .
جلوي كوچه هر دو ماشين فرزين رو ديدند . گلابتون سر سري باهاش خداحافظي كرد و سمت تاكسي اي كه براي مسافري ايستاده بود دويد .
آهو سوار ماشين فرزين شد و گفت :
ـ سلام . لطفاً برو تا كسي منو نديده .
فرزين با تعجب گفت :
ـ اون گلابتون بود رفت ؟
ـ اوهوم . لطفاً برو .
ـ اي بابا .
ماشين رو روشن كرد و راه افتاد . آهو نگاهش كرد كه فرزين گفت :
ـ چرا نموند برسونمش ؟ عجيبه ...
آهو كمي سكوت كرد . نمي دونست درست هست يا نه . بهتر بود كه بگه . هر چند قرار بود دروغ بگه ، ولي كمي تارهايي كه دور ذهنش تنيده شده بود گسسته مي شد .
ـ چرا جواب نمي دي ؟ گلابتون از من دلخوره ؟
نفسش رو بيرون فوت كرد و بدون اينكه به فرزين نگاه كنه گفت :
ـ گلابتون قرار داشت .
فرزين خنديد و گفت :
ـ ديدم با عجله سمت تاكسي دويد ، پس شيطون قرار داشت .
آهو با تعجب نگاهش كرد . فرزين كمي به فكر رفت بعد سرش رو سمت او گردوند و با اخم كوچكي كه ابروهايش را حالت داده بود گفت :
ـ ببينم قرار چي داشت ؟
آهو كمي دست هاشو در هوا تكون داد و گفت : قرار ...قرار ديگه ...
romangram.com | @romangram_com