رمان ز مثل زندگی

#ز_مثل_زندگی_پارت_162

تاليا : آره .

دامون سريع پياده شد و گفت : معذرت مي خوام ، نمي خواستم دست بزنم .

تاليا با بي قيدي گفت : مشكلي نيست ، مي تونيد سوار شيد .

دامون دوچرخه رو كمي جلو كشيد و گفت : نه ببخشيد بي اجازه دست زدم .

تاليا لبخندي زد و دسته دوچرخه رو گرفت . همون موقع آهو نفس نفس زنون خودش رو رسوند و گفت :

ـ تاليا ...تو ...

نفس ناميزونش رو بيرون فوت كرد و گفت : كجا رفتي ؟

تاليا : همين جام .

آهو نگاهي به دامون انداخت و گفت : اِ تو هم اينجايي ؟

دامون خنديد و گفت : منو تازه ديدي ؟

آهو خنديد و گفت : آره .

دامون : ماشا...تيز بيني ..

آهو : خودت رو مسخره كن .

تاليا به بحث آن دو خنديد و آهو گفت :

ـ بيا خونه ...

تاليا : آهو من بايد برم بيمارستان .

ـ خب بيا بهت لباس بديم .

ـ ميرم خونه لباس هامو عوض مي كنم .

ـ روزِ ها ، شب نيست ، همه مي فهمند دختري .

ـ بفهمند .

ـ اي بابا ، بيا بهت لباس بدم ، اين همه مسير رو مي خواي بري خونه ؟ يكراست برو بيمارستان .

تاليا قانع شد و گفت : باشه دوچرخه مو بذارم يه گوشه ميام .

romangram.com | @romangram_com