رمان ز مثل زندگی

#ز_مثل_زندگی_پارت_127


ـ مگه رفتارش رو تو جشن نديدي ؟ تو چرا به چنين پسري بها دادي ؟ اون ...

آهو بلند شد رو به روش ايستاد و بين حرفش گفت:

ـ اون چي ؟ من نمي گم پاكه ، اصلاً هم نمي شناسمش ولي تو چي گلاب ؟ تو چرا به آيدين بها دادي ؟

گلابتون دندون هاي رديفش رو روي هم سابيد و گفت :

ـ گلاب و مرض .

و با يه چرخش خواست بره كه آهو مچش رو گرفت و گفت : بمون داريم حرف ميزنيم .

گلابتون ناچاراً برگشت :

ـ حوصله تو ندارم .

ـ چرا ؟

ـ اصلاً تو چرا خودت رو با من مقايسه مي كني ؟

آهو كمي رنگش پريد ، مچ اونو ول كرد و گفت :

ـ من ...من خودم رو با تو ...مقايسه نمي كنم .

زير چشمي نگاهي به او انداخت و ادامه داد:

ـ منم دارم درباره ي روابط تو حرف مي زنم و نظر مي دم ، مثل خودت .

گلابتون نفس عميقي كشيد دوباره لبه ي باغچه نشست و گفت :

ـ بشين حرف بزنيم .

آهو لبخند زد و نشست . دقايقي هر دو به هم نگاه كرده و هر كدوم در افكار خودشون بودند . تا اينكه گلابتون لب هاي خوش فرمش رو آروم با زبون تر كرد و گفت :

ـ حس مي كنم دارم اشتباه مي كنم .

آهو آهي كشيد و گفت : درباره ي آيدين ؟

گلابتون مشتي از سبزه هاي كنار پاشو كه از باغچه آويزون شده بودند كند و گفت :

ـ اوهوم ، سردرگمم ، درباره ي اون دختره تو جشن ، وقتي رفتم ديدنش از اول تا آخر درباره ي اون بحث كردم ...


romangram.com | @romangram_com