#یه_نفس_هوای_تو_پارت_487
- دروغ نگو مگه الان خودت نگفتی مهمون داشتی... مگه کامران جونت این جا نبود مگه اون خودنویس و ساعت کامران نبود... دِ لعنتی تو که اعتراف کردی چرا کتمان می کنی.
خیلی مسخره بود تو این موقعیت که بهم تهمت می زد نخوام بگم مهمونم کی بوده خب می گفتم ولی حرفایی که قول داده بود کسی نفهمه نمی گفتم... با ناله گفتم:
- ولی مهمون من مژی بود نه کامران... من نمی دونم اون ساعت و خودنویس اون جا چیکار می کنه... من هیچ وقت برات فیلم بازی نکردم.
حمید:
- من خودم کامران رو دم در دیدم که سوار ماشینش شد رفت دیر رسیدم وگرنه... گفتم اول بیام سراغ مجسمه پاکیم بعد سراغ اونم می رم.
- خب شاید با تو کار داشته دیده زود اومده برگشته.
فشارش دور دستم بیشتر شد، داد زدم:
- احمق ولم کن دستم درد گرفت.
دستش رو آورد بالا که بزنه تو صورتم اما با نگاه به چشمام باز پشیمون شد هولم داد داخل اتاق و پرت شدم پایین تخت... در رو از بیرون قفل کرد چند بار به در زدم و صداش کردم جوابی نداد... همون پایین تخت نشستم و پاهام رو توی شکمم جمع کردم... صدای راه رفتنش رو گاهی پشت در اتاق می شنیدم... چند باری صدای شکستن لیوان یا بشقاب اومد... خورشید دامن طلاییش رو جمع کرد و جاش رو به شب تاریک داد... هنوز تو اتاق بودم... مغزم قفل شده بود نمی دونستم جریان چیه... چی دیده یا شنیده انقدر عصبی شده...
ساعت نزدیک نه بود که در اتاق رو باز کرد از ترس بیشتر تو خودم مچاله شدم چهره اش چیزی رو نشون نمی داد مستقیم اومد سمتم و نزدیکم روی تخت نشست با صدای دورگه شده از خشم و عصبانیت گفت:
- نسترن به هر کی معتقدی یه سؤال می پرسم درست جواب بده، بفهمم دروغ می گی و باز می خوای فیلم بازی کنی زنده ات نمی ذارم... امروز کی این جا بود؟
- به جون خودم به جون خانوادم که خودت می دونی چقدر برام عزیزند فقط یه ربع مژی اومد این جا زود پاشد رفت حداقل بگو چی شده، باور کن من بی خبرم مگه نمی گی من بهت خیانت کردم باشه همین الان وسایلم رو جمع می کنم از این جا می رم اصلاً زنده ام نذار... هرکاری می خوای با خونه بکن فقط بهم تهمت نزن تهمتِ چیزی که روحمم ازش بی خبره.
مستقیم به چشمام نگاه کرد بعد سرش رو بین دستاش گرفت... موهای لختش افتاد روی پیشونیش... چشمای قشنگ و مشکیش رو بست... معلوم بود تو برزخ بدی گیر کرده... نفسش رو با صدای بلند بیرون فرستاد و با صدای ناراحت گفت:
romangram.com | @romangram_com