#وانیا_ملکه_خواب_ها_(جلد_دوم)_پارت_214
يه تيکه چوب برداشت و از وسط شکستش-منظور سيترا به نيتا بود…تو،توي سرزمين بيشتر با نيتا بودي و نيوا زياد نبود و اين باور غلط بين بيشتر مردم افتاد که تو دختر نيتايي که قدرتاي نيوا رو داره…
-چطور مي تونم انتقام بگيرم و روح مادرمو آزاد کنم؟
-چرا از اين شاخه به اون شاخه مي پري دختر؟
-جوابمو بده،نپيچون…
با مکث گفت-بالاخره راهي پيدا مي شه…
سنگ جلوي پامو شوت کردم و با عصبانيت گفتم-هه…راهي هست،راهي پيدا مي شه…اين دو جمله براي من مزخرفن…الان که هيچ نيرويي ندارم…الان که همه رو تنها گذاشتم و خودم هم قدرتي ندارم چه طور مي شه انقام گرفت؟چه طور راهي پيدا مي شه؟اصلا راهي هم مونده؟نه اين ته راهه…
ياد حرف عمو اشکان افتادم: هيچ کدوم از خاله هات و مادرت نا اميد نمي شدن،حتي در بدترين موقعيت ها محکم بودن… نا اميد نشو دختر و محکم باش نه بي حال.براي مردم بجنگ و مطمئن باش پاداش کمک به ديگران خيلي خوبه…شايد پاداش تو درست شدن همه چيز باشه.
هه،عمو اشکان ببين که چه طور براي مردم جنگيدم و جا نزدم.الان ديگه اميد داشتن چه به دردم مي خوره وقتي کسي نيست؟وقتي پري اي نيست؟وقتي کوتوله اي نيست و شايد در آينده اي نه چندان دور انساني نيست…
چشمه ي اشکم خشک نمي شد…سرم شروع به گيج رفتن کرد و پخش شدنم روي زمين تَر و کمي سرد.
-باز هم که نااميد مي بينمت…
اين صداي بغض دار قطعا براي عمو اشکانه…
-عمو…انتظار ديگه اي داشتين؟
-نا اميدي خودش پذيرش يه شکست بزرگه وانيا…
romangram.com | @romangram_com