رمان توماژ

#توماژ_پارت_346


لب گزید و مثل همیشه افتاد به جون استخون دستاش که گفتم: به جای این حرفا بهتر نیست بری خونه وساک نفس و ببندی

سرش طوری بالا اومد که منم صدای ترق تروق استخونای گردنشو شنیدم

-نکنه هنوز نگفتی که من زنده ام؟هوم؟ عیب نداره تو سفر خودم بهش می گم

-سفر؟

-تو که نمی خوای منو از دیدن دخترم محروم کنی ؟ می دونی که می تونم ازت شکایت کنم

زیر لب نالید :توماژ


romangram.com | @romangram_com