#تا_آسمان_پارت_718
سری برای حاجی که ایستاده بود توی درگاهی آشپزخانه تکان داد و از کنارش گذشت.
کتانیهایش را پازد. وسیله ها را از مادرش گرفت .حاج خانوم همچنان داشت زیرزیرکی میخندید.
خنده اش را بلعید . دوباره خداحافظی کرد و رفت سمت در.
***
به دیدن ماشین او توی پارکینگ,نفهمید چرا ضربان قلبش صدا گرفت. دم و بازدمی تازه کرد و پیاده شد. همینش مانده بود مثل پسر بچه های هفده هجده ساله قلبش به تالاپ و تولوپ بیفتد.
سنگک به دست کلید انداخت. عطر وانیل و کاکائو اولین چیزی بود که به استقبالش رفت.
نگاهش گرم شد. چشمهایش توی فضای نیمه تاریک نشیمن چرخید.نور راه رو میتابیدتوی پرت و تا ورودی آشپزخانه را روشن میکرد.وسیله ها را گذاشت روی کانتر وچراغ را روشن کرد.چشمهایش روی استند چوبی با دیدن کاپ کیکها درخشید׃جوونم کیک.
سرش را جلوتر برد و بو کشید׃ چه عطری.
یکی برداشت. چرخی جلو ی چشم داد و با لذت گازبزرگی گرفت. مایعی غلیظ و شیزین حفره ی دهانش را گرم کرد. نگاه که کرد خامه ی شکلاتی از میان کیک شره گرفته بود׃هووووم.
با زبان روی لبهایش کشید و باقی را هم چپاند داخل دهانش. گل را برداشت وبا رضایت نگاهش کرد.
سخت ترین قسمت ماجرا هنوز باقی بود. تا برسد بیشتر از ده جمله توی ذهنش پس وپیش کرده بود و حالا هیچ کدامشان را به یاد نداشت. خندید׃تو گلو بده... ...جمله خودش میاد.
گردنش را بالا کشید و یقه ی پیراهنش را صاف کرد.
romangram.com | @romangram_com