رمان سلطان

#سلطان_پارت_550


_نفس... د...بیا دیگه دختر.

سریع با وحشت و اضطراب بدون اینکه شالم رو سرم کنم با دو قدم بلند ازکلبه خارج شدم.

با خروجم از کلبه چشمم به هیکل چهار شونه اش افتاد پای راستش رو روی لبه ی حوض گذاشته بود و دست راستش رو به گردنش گرفته بود.

با اضطراب به سمتش قدم برداشتم ،قسم می خورم که وقتی اعصبانی می شد ازش می ترسیدم،درست مثل یک شیر وحشی می غرید و هرکسی که سر راهش بود رو نابود می کرد.

پس ترجیح می دادم ازش دوری کنم

و پا روی دمش نذارم.

از صدای قدم هام متوجهم شد سرش رو تو همون حالت به سمتم چرخوند ،اخمش از همیشه غلیظ تر بود.

نفسم تو سینه ام حبس کردم،بدون اینکه حرفی بزنه پاش رو از لبه ی حوض پایین گذاشت و دستاش رو توی جیبش کرد و به سمت در قدم برداشت من هم پشت سرش راه افتادم.

از درگاه خارج شدیم سلطان کلید رو از گردنش خارج کرد و در رو قفل کرد و دوباره کلید رو به گرنش انداخت و راه افتاد.

یک قدم جلو تراز من راه می رفت.

_برو تو اتاقت.

حرفی نزدم دوباره شده بود یه بد اخلاقه غیر قابل تحمل.

همونجا ایستادم تا شاید متوجهم بشه که ناراحت شدم اما بدون توجه به من وارداتاقش شد و در رو بست اعصبانی لبم رو روی هم فشار دادم و دست هام رو کنار پام مشت کردم.

به سمت در اتاقم قدم برداشتم که به طورناگهانی به یک چیز محکم برخوردکردم خواستم بیوفتم که پنجه های مردانه ای روی کمرم چنگ زده شد.

romangram.com | @romangram_com