#شروعی_دیگر_پارت_415

ولی خودخواهی نهفته توی جمله‌اش از اونایی بود که ته دلت رو قلقلک می‌داد، از اونایی که بیش‌تر ترغیبت می‌کرد، همون کار رو انجام بدی.

گوشه‌ی لبم بالا رفت، زمزمه کردم:

_به آینده‌امون.

دستش روی گونه‌ام نشست:

_تمام خواسته‌ی من توی داشتن تو خلاصه شده، با من و دلم چه کردی دختر؟

لب گزیدم و نگاهم رو از دستش هم پایین‌تر کشیدم و دوختم به لباسم.

این پسر چرا قصد داشت اینجوری قلبم رو به بازی بگیره و لذّت ببره از انارای نشسته روی گونه‌هام؟

دستش از روی گونه‌ام سر خورد و زیر چونه‌ام نشست.

وادارم کرد سر بلند کنم و نگاه بدوزم به اون عسلی‌های براقی که با شیطنت و حسی ناب خیره‌ام بودن.

شستش جایی میون گردنم نوازش‌وار کشیده شد و لب زد:

_از کی تمام این قلب رو مال خودت کردی و شدی همه فکر و ذکرم؟

مسخ اون عسلی‌ها زمزمه کردم:

_نمی‌دونم کی سند قلبت به اسم من خورد؛ اما می‌دونم تو با اون خنده‌هایی که از همون اول به دلم نشست و عسلی‌های شیرینت قلبم رو مال خودت کردی.

با شیطنت ادامه دادم:

_ البته اون چال گونه‌هاتم بی‌تاثیر نبودن‌ها.

بلند خندید و گفت:

_همه چیز من فدای اون خاکستری‌های شیطونت نفس شاهرخ.

romangram.com | @romangram_com