#شروعی_دیگر_پارت_382
انگار آغوش این دختر آبی بود روی آتیش خشمم.
دستم نوازش‌وار میون موهاش چرخید و جایی کنار گوشش لب زدم:
_حواست هست؛
به هر دری که می‌زنم،
دوستت دارم!
❊❊❊
(فصل هشتم)
*شاهرخ*
_نه
کلافه نفسم رو بیرون دادم.
دست‌هاش رو گرفتم و گفتم:
_دِ آخه عزیز من، چرا بازم ساز مخالف می‌زنی؟ ما که کلی با هم حرف زدیم.
چونه‌اش لرزید و دلم رفت برای درآغوش گرفتن و فشردن اون جسم ظریف بین بازوهام.
لب گزید و نالید:
_می‌ترسم شاهرخ، من یه بار شکست خوردم، طاقت بار دوم رو ندارم، هنوز زوده، بذار یه مدت بگذره، بیش‌تر هم رو بشناسیم، بعد قدم جلو بذار واسه رسمی کردن رابطمون.
_چرا بهونه‌ی الکی میاری عزیزدلم؟ زوده چی آخه؟ من که تو رو بهتر از خودت می‌شناسم، توام اگه هنوز من رو خوب نشناختی؛ بگو تا قشنگ خودم رو بهت بشناسونم.
romangram.com | @romangram_com