#شروعی_دیگر_پارت_380
_نمی‌خوام از ریز و درشت اون روزا بگم؛ هرجوری بود وارد زندگیم شد، هنوز یک ماه از نامزدیمون نگذشته بود که از این رو به اون رو شد؛ تلفن‌هام رو یکی درمیون جواب می‌داد، کم محلی می‌کرد، سرد شده بود تا اینکه یه روز صریح گفت ازت خسته شدم و نمی‌خوامت.
پوزخندی زد و اشک کنار چشمش رو با پر شالش گرفت:
_چند هفته بعدشم کارت عروسیش با دخترعموش رو برام آورد. از همون روز کیارش برام تموم شد، مرد.
به سمتش چرخیدم و با چشم‌های ریز شده نگاهش کردم:
_پس اون‌روز دست تو دست هم چی می‌گفتین؟
_به خدا گرفتن دستم به چند ثانیه هم نرسید تا خواستم دستم رو بکشم، تو رسیدی.
اخم‌هام بیش‌تر به هم گره خورد:
_پس اون کلمه‌ی لعنتی چی بود که گفت و دنیا رو، روی سرم خراب کرد؟
دستش روی بازوم نشست و گفت:
_ارسلان به خدا هیچ چیزی بین من و اون نیست، جز همون گذشته‌ی تلخ.
چشم‌هام رو توی صورتش چرخوندم و درآخر میخ چشم‌هاش شدم:
_اصلا بگو ببینم، چی باعث شده بود بعد از همون گذشته‌ی به قول تو تلخ، دوباره هــ ـو*س دیدن تو به سرش بزنه؟
لب گزید و سر پایین انداخت:
_اومده بود بگه از زنش جدا شده و هنوز همون قدر عـ..عاشق منه و می‌خواد بازم باهم باشیم.
صداش تحلیل رفت و ضربان قلبم کند شد و سرم به دوران افتاد.
مشتم روی کاپوت نشست و فریادم تو دل شب پیچید:
romangram.com | @romangram_com