#شروعی_دیگر_پارت_379
_شاید با اومدنت تو خوابم رویایی شد.
❊❊❊
*ارسلان*
دست‌هام رو پشتم قفلم کردم و به شهر زیر پام نگاه دوختم.
نگاهم پی چراغ‌های روشن خونه‌ها بود و حواسم پیش دختری که این روزا عشقش بد حالی به جونم انداخته بود.
صدای بسته شدن در ماشین رو شنیدم و دست‌هام رو بیش‌تر به هم فشردم.
دست کوچیکش که روی شونه‌ام نشست برگشتم سمتش.
نگاه دوخت به چشم‌هام و به هیچ وجه قدرت نگاه گرفتن از چشم‌هاش رو نداشتم:
_خیلی بد کردی ارسلان، خیلی.
بغض توی صداش قلبم رو به درد آورد؛ اما ترجیح دادم خفه‌اش کنم و به جاش پوزخندی زدم.
دستش روی پوزخندم نشست و زمزمه کرد:
_نشنیده قضاوتم نکن.
ازش فاصله گرفتم و به کاپوت ماشین تکیه دادم:
_می‌شنوم.
دست‌هاش رو به هم گره زد و نفس عمیقی کشید:
_هم دانشگاهی بودیم، چندتا از واحدهامون با هم افتاده بود. پسر خوبی بود؛ جذاب، مغرور و چیزی که باعث می‌شد خیلی توجه‌ات سمتش کشیده بشه، سر و سنگین بودنش بود و همینم باعث شد من بین همه‌ی اون پسرا فقط اون به چشمم بیاد.
کنارم تکیه داد به کاپوت و ادامه داد:
romangram.com | @romangram_com