#شروعی_دیگر_پارت_378
*بیا باز فریب بخوریم
تو فریب حرف‌های مرا و من فریب نگاه تورا...
مگر زندگی چه می‌خواهد به ما بدهد
که تو از من چشم برداری و من نگویم که...
دوستت دارم*
قلبم دیوونه‌وار خودش رو به سینه‌ام می‌کوبید.
مسخ شده بودم.
مسخ عسل نگاهش.
شیرینی این عسل تا عمق وجودم نفوذ کرده بود.
و من عجیب این شیرینی رو دوست داشتم.
چشم از نگاهم گرفت و نفس عمیقی کشید.
با فاصله گرفتنش تازه به خودم اومدم.
شرمگین دستم رو از دستش بیرون کشیدم و بدون نگاه دوباره به اون عسلی‌های خیره کننده، تشکری کردم و پیاده شدم.
و لحظه‌ی آخر شنیدم که گفت:
_شبت رویایی پرنسس.
لبخندی زدم و توی دلم گفتم:
romangram.com | @romangram_com