#شروعی_دیگر_پارت_377
_ناراحتیم از یادآوریِ ضربه‌ایِ که ازش خوردم نه خودش.
دستم رو توی دستش گرفت و گفت:
_کاری می‌کنم تک به تک ثانیه‌های تلخت از یادت بره.
ماتِ دست بزرگش که دست کوچیکم رو اسیر کرده بود، شدم و مثل اینکه این پسر قصد نداشت دست از سر قلب من برداره.
جلوی خونه نگه داشت.
به سمتم برگشت و چشم به نگاهم دوخت و گفت:
_شب خوبی بود، مخصوصا در کنار تو.
لبخند خجولی زدم و گفتم:
_همچنین.
دستش روی گونه‌ام نشست و گفت:
_سرخی گونه‌هات عجیب تنگ دلم می‌چسبه.
نگاه دوختم به عسلی‌های شیرینش و لب زدم:
_شاهرخ نکن، با قلب من بازی نکن، من طاقت دوباره دلبستگی و شکست رو ندارم، نکن.
خیره به چشم‌هام گفت:
_من تو رو به خدا هم نمیدم، فکر حتی ثانیه‌ای بدون من بودن رو از سرت بیرون کن.
دستش خط ابروم رو طی کرد و لب زد:
_چشم‌های تو همه دنیای منه!
romangram.com | @romangram_com