رمان شاه شطرنج

#شاه_شطرنج_پارت_90

درد توي سرم کوران مي کند.
-آخ مامان!
دستم را روي سرم مي گذارم. همه چيز مي چرخد. سامان مي خندد.
-پاشو تنبل! کلي کار ريخته رو سرمون. تو هنوز خوابي؟
ضجه مي زنم.
-نمي تونم. سرم خيلي درد مي کنه.
دستش را روي پيشاني ام مي گذارد.
-تو مي توني سايه. بايد بلند شي. الان وقتش نيست.
انگار با پتک توي سرم مي زنند.
-آخ سامان!
نور چشمم را مي زند. انگار توي يک تونل خلا افتاده ام. مي پيچم و مي چرخم. صداها واضحند؛ اما ناآشنا!
-فقط مي خواستم بترسونمش. نمي خواستم اذيتش کنم. نمي دونم چرا اين جوري شد!
-سايه تنهاست. هيچ کسو نداره. خدا رو خوش نمياد.
-چقدر عجيبه اين دختر. چقدر همه چيزش عجيبه.

romangram.com | @romangram_com