رمان شاه شطرنج

#شاه_شطرنج_پارت_271

وکيل اميرحسين دوان دوان بيرون مي آيد.
-صبر کنين. يه چيزي رو فراموش کردم. آقاي احتشام واسه شما يه ماهيانه در نظر گرفتن که مرتب به حسابتون واريز ميشه. گفتن بهتون بگم که نگران مسائل مالي نباشين.
مي خندم، يا شايد پوزخند مي زنم.
-به آقاي احتشام بگين پولشون رو بذارن توي جيبشون. من به صدقه ايشون احتياجي ندارم.
امين معترض مي شود.
-سايه!
با تمام محبتم نگاهش مي کنم.
-نترس امين. ببين؛ من هنوز رو پاهام ايستادم!
پله هاي مطب دکتر را بالا مي روم. مثل هميشه، دست در جيب. مثل هميشه، تنها! توي سالن انتظار مي نشينم و به زوج هاي جوان و خندان و مشتاق، نگاه ... نه، نمي کنم! سرم را پايين مي اندازم و با بند کيفم مشغول مي شوم. نه، نمي خواهم ببينم تنها زن بي همراه اين جمع، منم! نه، نمي خواهم ببينم تنها کسي که حامي ندارد، حمايت ندارد، منم! نه، نمي خواهم ببينم که خدا، حتي در اين برهه از زندگي ام هم رهايم کرده. نه، نمي خواهم، نمي بينم!
منشي که صدايم مي زند گردنم را راست مي کنم و بدون نگاه کردن به چپ و راست، وارد اتاق دکتر مي شوم. با خوشرويي جوابم را مي دهد.
-چند ماهته؟
اين جا هم دوست دارم سرم را پايين بيندازم.
-اوايل ماه چهارم .... فکر مي کنم.
-اومدي واسه تعيين جنسيت؟

romangram.com | @romangram_com