رمان شاه شطرنج

#شاه_شطرنج_پارت_201

نمي توانم خنده ام را کنترل کنم.
-چرا مي خواي با اون عروسي کني؟
پلکش را پايين مي اندازد.
-آخه اون کتکم نمي زنه. تازه وقتي بابا علي، مامانم رو مي زنه دستش رو مي گيره. باهاش دعوا مي کنه.
لبم را گاز مي گيرم. اين اشک لعنتي از صبح رهايم نمي کند.
-تازه خيلي هم مهربونه. هر چي به بابا مي گم منو ببر پارک، گوش نمي ده ولي داداش امير همش منو مي بره بيرون. خوراکي مي خره. عروسک مي خره. هيچ وقتم به خاطر اين که غذامو رو لباسم مي ريزم دعوام نمي کنه.
نمي توانم مقاومت کنم. در آ*غ*و*شش مي کشم.
-کي واسه اين که غذاتو رو لباست مي ريزي دعوات مي کنه؟
با بند لباسش بازي مي کند و مي گويد:
-مامانم. تازه وقتي سرفه مي زنم بهم ميگه توام يه بدبختي هستي مث من. راست ميگه؟
دست کوچکش را مي ب*و*سم و مي گويم:
-نه عزيزم. حتما شوخي مي کنه باهات. دختر به اين خوشگلي، به اين نازي!
سرش را توي سينه ام مي گذارد و مي گويد:
-شوخي نمي کنه که. همش گريه مي کنه. غصه مي خوره.

romangram.com | @romangram_com