رمان شاه شطرنج

#شاه_شطرنج_پارت_195

تا وقتي در را مي بندد و بيرون مي رود سر جايم مي نشينم.
-تا مي خوام احساس مي کنم دارم به ذهنت نفوذ مي کنم، تا مي خوام يه نفس راحت بکشم، با يه حرکت همه معادلاتم رو به هم مي ريزي. چي تو سرت مي گذره اميرحسين احتشام؟
آهسته آهسته، بهت جايش را به خشم مي دهد. موبايلم را برمي دارم بي توجه به اين که هنوز ساعت هشت هم نشده، شماره مي گيرم. بعد از چندين بوق پياپي صداي خواب آلود پريسا توي گوشي مي پيچد.
-چي مي گي اول صبحي؟
طول و عرض اتاق را با عصبانيت طي مي کنم.
-ميشه بپرسم اون همه مدت، تو شرکت احتشام چه غلطي مي کردي؟ چطور نفهميدي احتشام از زن دومش يه بچه داره؟
جيغ بلندش پرده گوشم را به ارتعاش وا مي دارد.
-چي؟
-چي و زهرمار! مي دوني تو چه موقعيت بدي قرار گرفتم؟ از ديشب تا الان تو شوکم. حالا من چه خاکي تو سرم بريزم؟
-سايه جدي مي گي؟
داد مي زنم:
-مگه من با تو شوخي دارم؟ حالا چي کار کنم؟ من با اين بچه چي کار کنم؟
حس از زانوهايم مي رود. کنار ميز تلويزيون چمباتمه مي زنم.
-حالا من چي کار کنم پريسا؟

romangram.com | @romangram_com