رمان شاه شطرنج

#شاه_شطرنج_پارت_190

مي چرخم و به نيم رخش خيره مي شوم. چشمانش را بسته.
-خوبم، فقط خستم.
-يعني هنوزم نمي خواي ماجرا رو تعريف کني؟
-کدوم ماجرا؟
يک چشمش را باز مي کند و سرزنشگرانه مي گويد:
-سايه!
زمزمه مي کنم:
-يعني تو نمي دوني؟
پوفي مي کند و مي گويد:
-تا وقتي تو نگي من از کجا بايد بدونم؟ مگه من علم غيب دارم دختر خوب؟
مي دانم وقت خوبي نيست اما مي گويم:
-گفتي پا تو کفش بابام نکن، خودم حواسم هست! اين جوري حواست به منه؟ اين جوري هوامو داري؟
دستش را از زير سرش در مي آورد و توي موهايش فرو مي کند.
-ميگي چي شده يا نه؟

romangram.com | @romangram_com