رمان سایه

#سایه_پارت_593

-اتفاقی افتاده؟

آرمین نگاهی مهربان به او انداخت وگفت :

-نه عزیزم ،.........فقط کاری برام پیش اومده ،سریع برمی گردم

ودر میان بهت وحیرت سایه هراسان از اتاق خارج شد

******

- مامان ،حالا من چه جوری این خبرو به سایه بدم ،آخه چرا یه دفعه همه چیز اینجوری بهم ریخت

-عزیزم من که بهت گفتم بهش بگو

کلافه با مشت به دیوار مقابلش کوبید وگفت :

-نمی تونستم ،حال اون این اجازه رو بهم نمی داد،...... حالا شما بیمارستانید ؟

-آره ،وقتی ناهید زنگ زدو گفت حاج علی تموم کرده همون موقع سریع اومدیم بیمارستان

گوشی را در دستش جابجا کرد وپرسید:

-سراغ من و سایه رو نگرفتن ؟

-چرا دیشب مجبور شدم به ناهید بگم سایه بستریه وآرمین کنارشه ،البته نگفتم دُچار شوک عصبی شده ،توهم چیزی بهش نگو بیچاره غصه اش کم نیست که اینم بهش اضاف بشه

نفس عمیقی کشید وگفت :

-من می رم دکترو راضی کنم سایه رو مرخص کنه ،امروز حالش یکم بهتره

با اصرار فراوان دکتر را راضی کرد برگه مرخصی سایه را امضاء کند خبر فوت حاج علی او را آشفته وبهم ریخته کرده بود اما نمی خواست بیشتر ازاین سایه را فریب دهد نمی توانست یک عمر مقصر حسرت خوردن دیدار آخر سایه با پدرش باشد

چقدر نیاز به یک همدرد داشت ، کسی که درکش کند وبدون تهمت و افترا نگرانش باشد هنوزواژه واژه حرفهای آرتین عذابش میداد . همه تنها او را مقصر درد کشیدن سایه می دانستند، حتی مادرش که به ظاهر همیشه نگرانش بود

خسته بود واین خستگی را با همه وجود حس می کرد تازه داشت در کنار سایه به آرامش می رسید که این گردباد در زندگیش افتاده بود میدانست که چقدر سایه وابسته پدرش است ومی فهمید که خبرازدست دادنش حتما او را از پا در خواهد آورد و اینکه سایه چنین دردی را هرگزتحمل نخواهد کرد ، عذابش میداد .

نگاه سایه در چشمان قرمز ومتورمش گره خورده بود ، نمی فهمید چه چیزی این مرد مغروررا به چنین حالی انداخته که او اینهمه بهم ریخته است. با لحنی آرام وبیمار گونه گفت :

-می خوام خانوادمو ببینم ، یه زنگ به ساغر بزن بیاد اینجا

با دست سرد ولرزانش دست سایه را گرفت وگفت :


romangram.com | @romangram_com