رمان سایه

#سایه_پارت_594

-نیازی نیست . از اینجا یکراست می ریم پیششون

نگران پرسید :

-تو حالت خوبه ؟چرا اینهمه آشفته ای ؟! چیزی شده ؟

لبخند تلخی زد وگفت :

-من خوبم ،تو چی ، امروز بهتری ؟

-منم خوبم !

ساک لباسش را از کمد برداشت وروی تخت گذاشت وگفت :

-دکتر مرخصت کرده . گفت حالت بهتره ، باید لباستو عوض کنی

سعی کرد نیم خیز شود ولی بدنش سست تر از آن بود که تحمل وزنش را داشته باشد ،آرمین به کمکش آمد و دست پشت کمرش گذاشت واو را از جا بلند کرد،پرستار با دقت ووسواس سوزن انژوکت را از دستش بیرون کشید و در سطل انداخت و از اتاق خارج شد.

برای اینکه زودتر بیمارستان را ترک کند در مقابل رفتار آرمین هیچ اعتراضی نمی کرد واجازه می داد در سکوت کارش را انجام دهد آرمین دست برد تا لباس بیمارستان را از تنش بیرون بیاورد که با شدت دستش را پس زد و پراز خشم با لحن تندی گفت :

-برو بیرون ،خودم می تونم لباسمو عوض کنم

سعی کرد بر خودش مسلط باشد وهمچنان با مهربانی گفت :

-عزیزم تو داری با کی لجبازی می کنی !

فریاد کشید :

-چند بار بگم من عزیزم تو نیستم ،پس دیگه منو عزیزم صدا نزن و برو بیرون تنهام بذار

از اینهمه نفرت سایه دلش گرفت آهی از عمق وجود کشید ودر حالی که لباسهایش را کنارش می گذاشت با لحنی آرام وگرفته گفت :

-باشه بیرون منتظرم ،مشکلی داشتی صدام بزن

آشفته وپریشان با قدمهایی بلند اتاق را ترک کرد

نازنین بیرون وپشت در ایستاده بود با بیرون آمدن آرمین به طرفش رفت وهراسان گفت:

-خبرو شنیدین ؟

نفس عمیقی کشید واندوهگین گفت :


romangram.com | @romangram_com