رمان سایه

#سایه_پارت_210

به طرفش برگشت وبا حرص گفت :

- از کی تا حالا تو نگران تنهایی من شدی.

با آرامش گفت :

-من با رفتن تو به اونجاهیچ مشکلی ندارم،همین طور که قبلا هم نداشتم،مشکل من این پسره است که اگه دست من بود می فرستادمش همونجایی که این چندوقته بوده

-یعنی بخاطر وجود نیما من باید قید پدر و مادرمو بزنم.

درعمق چشمانش زل زد وگفت

-من اینو گفتم؟!

عصبی گفت:

-پس چی،اصلا من نمی دونم مشکل تو با نیما چیه؟

گفتم حق نداری اسم این پسره رو جلو من به زبون بیاری.

پر از خشم به تندی گفت :

-مثلا اگه بیارم میخوای چکارکنی؟

-مثل اینکه به این زودی قرارمونو فراموش کردی.

از سر ناچاری بغض الود گفت :

-فراموش نکردم ولی!............ولی قرار نبود تا اینجا پیش بری که حتی اجازه نداشته باشم اسم نیما رو هم بیارم.

آرمین از لحن غمگینش برای دفاع از نیما عصبانی شد وبا خشم فریاد کشید:

-اگه جرات داری یه بار دیگه اسمش و به زبون بیار تا همینجا پیادت کنم.

از فریاد آرمین بغضش را قورت داد وبا لجبازی پوزخندی زد وگفت:

-چه خوب، منم یه تاکسی می گیرم مستقیم تا در خونه بابام.

به طرفش برگشت ومحکم گفت:

-پس امتحانش کن ،چون منم خیلی دلم می خواد یه بهونه داشته باشم تا که برای همیشه از دست لوس بازیهای و حماقتهای تو راحت بشم.


romangram.com | @romangram_com