رمان رز خونی

#رز_خونی_پارت_118


گفتم : یک بلایی سرت بیارم که مرغای آسمون برات مراسم بگیرن شاهانه .

گفت : اوه اوه خشم مادام مهتاب .

با حرص گفتم : کجاشو دیدی ؟ از این بیشترم میبینی .

گفت : خب دیگه بسه .

از سرجاش پاشد و پشتشو تکوند .... منم رفتم یه چندتا قند دادم به رُزی خورد . تو دلم هی به رُزی بد و بیراه مگفتم که چرا عشق منو زد .

شاهین از اسطبل رفت بیرون و منم چند دقیقه بعدش اومدم بیرون .

داشتیم کنار هم راه میرفتیم .

گفتم : راستی ببین چند دقیقه پیش یه سایه یه مرد افتاد تو اتاقم تو میتونی کمکم کنی تا پیداش بکنم ؟

با تپه تپه گفت : کی ؟ من ؟

گفتم : په من ؟ خب تو دیگه . خیلی مشکوک میزنه .

گفت : متاسفم مهتاب من کار های بیشتری دارم .

گفتم : بازم میتونی .

دیگه چیزی نگفت .... بابا بفهم من میخوام یه کار رو با تو بکنم . یه تجربه شیرین حتی اگه مرگ هم باشه با تو ... در کنار تو . چقدر دوست دارم الان دست تو دست هم راه میرفتیم نه اینکه تو دستات پشتش باشه و منم توی جیب شلوارم .

هی خدا .

شاهین گفت : برای چی اینقدر آه میکشی ؟

گفتم : اِ اِ خب ... خب هیچی . هیچی .

مشکوک گفت : نه یه چیزی شده . نمیخوای بهم بگی ؟

هیچی نگفتم و سکوت کردم اما اون انگار لجباز بود و میخواست بدونه .

میخواستم بحث رو عوض بکنم برای همین رو کردم به شاهین و شاهینم ایستاد .

romangram.com | @romangram_com