رمان پونه (جلد دوم)

#پونه_(جلد_دوم)_پارت_345

خودمو توى آينه با اون لباس فيروزه اى و آرايشى كه صورتمو كاملا عوض كرده بود ورانداز كردم.ولى فقط يه نگاه كوتاه بود اونم نه از سر كنجكاوى كه از سر اضطراب و دلهره ديگه چيزى تا اومدن على نمونده بود،فرصتي تانشستن سر سفره ى عقد وگفتن كلمه ى بله نمونده بود و من اونقدر دلهره داشتم كه خدا خدا مى كردم همه چى هر چه زودتر تموم بشه و از تموم اين حساى آزار دهنده خلاص بشم.آب دهنمو قورت دادم و به دامنم نگاهى انداختم و بالاخره جاريم خبر داد داماد بيرون منتظره و سر و صداى شاد بهناز خجالتى و فرزانه و مهناز بلند شد و در حاليكه شاد و پر سر و صدا بودن منو

همراهى كردن،عمه ى على منو تو خونه ي خودش آرايش كرده بود و با وجود اينكه مي گفت سالهاست خودشو بازنشسته کرده اما كارش واقعا عالى بود و اينو همه ي اونايي که دور و برم جمع شده بودن و همرام بودن اعتراف کردن.يكى گفت:

_ على توى حياط منتظره.

و دور و بريام منو تا حياط همراهى كردن،سرم پايين بود و على رو نمى ديدم فقط كفشاشو ديدم كه جلو اومد و صداي هلهله ى شاد زنا و دختراي اطرافمو شنيدم و دسته گلي رو به طرفم گرفته شد دستم گرفتم و صداى على رو كه شنيدم گفت:

_بريم.

راه افتاديم.از حياط بيرون رفتيم و على در ماشينو باز كرد و نشستم روي صندلى جلو و چند نفر عقب نشستن و على ماشين برادرشو راه انداخت ،نه اون حرفى ميزد و نه من. فقط صداى آهنگ شادى فضاى ماشينو پر كرده بود و صداى حرف زدن عمه و

مادرم و خواهر بزرگتر على که عقب نشسته بودن و حرف مى زدن،من گرمم بود و دلم مى خواست همون موقع چادرو از سرم در بيارم.ولى خجالت مى كشيدم.قرار بود بريم محضر عقد كنيم و بعدش بريم خونه ى ما.جلوى محضر كه رسيديم ماشين وايساد و پياده شديم و داخل رفتيم،اونجا دايى اسد و باباجون و پدرم عزيز آقا و مهران منتظرمون بودن .پدرم با ديدنم اومد طرفمون و بعد از سلام و احوالپرسى و بوسيدن من و تبريک گفتن رو بهم كرد و گفت:

_بابايى يه دقيقه مياى؟

بدون اينكه يه كلمه حرف بزنم همراهش رفتم و وقتى يه گوشه وايساد منم وايسادم و اون موقع بود كه

پرسيد:


romangram.com | @romangram_com