رمان پونه (جلد دوم)

#پونه_(جلد_دوم)_پارت_311

_ نه...نه اينطوريام نيست.وقتي...وقتي با کسي صميمي بشم اينقدر کم حرف نمي مونم.

_ آهان که اينطور!و اين يعني تو هنوز با من صميمي نشدي!جوابشو ندادم و بازم نگاهمو دوختم به موزاييکاي کف مغازه:

_ بهت حق ميدم.به هر حال هنوز اولشه و خيلي مونده تا ما به هم عادت کنيم و به همديگه وابسته بشيم و صميميتي بينمون ايجاد بشه.اما بالاخره بايد از يه جايي شروع بشه ديگه.درست نميگم؟

سرمو در جوابش تکون دادم و اون ادامه داد:

_ مي دوني از نظر من تو خيلي خوبي و اين سکوتت هم همه ش از خوبي و نجابتته.دختراي ديگه آدمو درسته قورت ميدن ولي تو فرق داري.حرف گوش کن هم هستي.

از تعريفش خوشم اومد و نگاش کردم و اون بدون اينکه چشم ازم برداره گفت:

_ از اين رفتارت خيلي خوشم مياد. خوشم مياد که پر رو و زبون دراز نيستي.

بعد يهو بحثو عوض کرد و پرسيد:

_ راستي واسه لباس مراسم فکري کردي؟

از سوال ناگهانيش هول شدم و جواب دادم:


romangram.com | @romangram_com