رمان پونه (جلد دوم)

#پونه_(جلد_دوم)_پارت_207

صداي مامان باعث شد رشته ي افکارم پاره بشه و دوباره زير چشمي کيانو نگاه کنم.کنار بخاري نشست و مامان سيني چاييو زمين گذاشت و رو به من گفت:

_ پونه!تو هم بيا چايي بخور.

باز نگاهمو کشيدم سمت تلويزيون و جواب دادم:

_ نمي خورم.

_ گفتم بيا بشين يه چايي بخور.اونقدرم با اون کنترل ور نرو.

لحن صداش آمرانه بود و اين يعني بايد حرفشو گوش مي کردم.به ناچرا کنترلو گذاشتم روي تلويزيون و اومدم کنارش نشستم و مامان از قوري مادرجون برام چاي ريخت.دلم بدجور مي خواست يه چاي داغ داغ بخورم .براي همين استکانو برش داشتم و و سريع يه کم ازش خوردم که لبم سوخت و اشک توي چشمام جمع شد ولي نذاشتم مامان و کيان بفهمن و چشمامو بستم و استکانو سر جاش گذاشتم که مادرم هم همين کارو کرد و استکانشو توي سيني گذاشت و به کيان گفت:

_ خب حالا راست و درست بگين بهم چه اتفاقي افتاده ؟

به مامان و بعد به کيان نگاه کردم. پسر خاله جواب داد:

_ هيچي نشده بود خاله.

_ هيچي نشده بود يعني حتما يه چيزي شده بود.


romangram.com | @romangram_com