رمان پونه (جلد اول)

#پونه_(جلد_اول)_پارت_257

_آ...ام...خب...نگفتم که يه وقت نگران نشين.فقط همين.

باباجون بدون اينکه ازش چشم برداره سرشو تکون ميده و ميگه:

_ که نگران نشيم آره؟

کيان جواب ميده:

_آره ديگه.گفتم يه وقت نگران نشين.

باباجون باباجون ازش چشم بر نمي داره و کيان با اجازه اي ميگه و آروم از کنارش رد ميشه و ميره داخل.باباجون به من نگاه مي کنه و بي صدا مي خنده:

_ عجب!

منم خنده م ميگيره و همراهش ميرم داخل و وقتي ميبينم همه توي حياط جمعشون جمعه بيشتر ذوق ميکنم و همينطور که بهشون ملحق ميشم سلام ميکنم:

_ سلام ...سلام..سلام...

با اومدنم و سلام کردنم همه شون دوره م مي کنن و سلام و احوالپرسياشون شروع ميشه.انگار مدتها از خونه دور بودم و بعد از سالها منو ديده باشن.و من خوشحال از اينکه دوباره توجمعشون قرار گرفتم مامان خاله و مادرجونو مي بوسم و با شوهر خاله احوالپرسي گرمي ميکنم.از بس خوشحالم که همه ي فکراي ناراحت کننده ي چند دقيقه ي قبلو فراموش ميکنم:

_ پونه!

romangram.com | @romangram_com