#او_مرا_کشت_پارت_257
نازی: خودتی رایان. باورم نمی‌شه که تو بخوایی به یکی پایبند بشی. همیشه می‌گفتی که من ازدواج نمی‌کنم!
- آدم‌ها عوض می‌شن نازی جون، عشق شراره من رو عوض کرد. خوب عزیزم منتظرم چی می‌گی؟
- نمی‌دونم چی بگم، غافلگیر شدم.
- عزیزم قبول کن، قول می‌دم که خوشبختت کنم.
به همه نگاه کردم، انگار هیچ کس توقع این کار رو نداشت.
نمی‌دونستم که چیکار کنم، با این که از قبل می‌دونستم قراره این اتفاق بیفته باز هم حال خوبی نداشتم.
- منتظر چی هستی عزیزم؟
راحیل: شراره جون مشکلی داری؟
دستم رو که می‌لرزید جلو بردم.
رایان هم دستم رو گرفت و حلقه رو تو دستم کرد.
- مرسی عزیزم.
چشم‌هام رو بستم. همه چی اون‌جوری شد که باید می‌شد، من خودم این راه رو انتخاب کرده بودم و تا آخرش هم باید می‌رفتم.
چشم‌هام رو باز کردم، رایان کنارم نشست. همه چی برام گنگ بود، از این لحظه‌ها خاطره‌ی خوبی نداشتم.
یه روز تو همچین موقعیتی فکر می‌کردم که خوشبخت‌ترین دخترم و حالا تو همون موقعیت بودم حس بدبخت‌ترین آدم رو داشتم.
رایان کنارم حرف می‌زد و من هیچی نمی‌شنیدم.
بعد چند دقیقه سرم رو بلند کردم.
همه مشغول حرف زدن بودن، امیر نبود، اصلا نفهمیدم که اون موقع چه حسی داشت. حتما از این که باید به قول خودش من و تحمل می‌کرد دیوونه شده بود.
از جام بلند شدم.
- کجا عزیزم.
- دیر وقته باید برم.
- هنوز که خیلی زوده.
- فرد باید برم سرکار.
- باشه هر جور دوست داری.
از همه خداحافظی کردم.
romangram.com | @romangram_com